Wróciliśmy z Ukrainy...z jednej strony trochę rozczarowani ale jednocześnie przeświadczeni, że nasze ostatnie wyprawy na wschód na Zakaukazie i do Azji Centralnej były wyjątkowe i niepowtarzalne.
Tym bardziej zapragnęłam powspominać Gruzję, której Ukraina nawet do pięt nie dorasta na każdym polu - od widoków i krajobrazów, przez ludzki optymizm i atrakcyjność cenową, po kulinaria i ogólna aurę sielanki i swobody.
Gruzini i ich piękny kraj zwyczajnie łapią człowieka za serce i to tak mocno, że ten uścisk czuje się już zawsze. W Gruzji łatwo się rozkochać. Gruzję się wspomina, co przynosi jakieś kojące uczucie błogostanu. Do Gruzji chce się wracać.
Obcowanie z Gruzinami pozwala twierdzić, że w krążącej o nich legendzie jest wiele prawdy, bo jak stanowi:
Kiedy u zarania dziejów Bóg tworzył Świat, zebrał w jednym miejscu
wszystkie narody i powiedział do wielkiego tłumu, że każdy naród otrzyma swój skrawek
planety. Oczywiście każdy naród chciał otrzymać jak najbardziej
urodzajny zakątek, więc powstał wielki harmider i ścisk. Ludzie przepychali się i walczyli o najlepsze kawałki.
Że naturze Kartlów (Gruzinów) nie leży awanturnictwo,
ostra rywalizacja i rozpychanie się łokciami przez tłum. Zobaczywszy
długą aż po horyzont kolejkę Gruzini zasiedli w cieniu drzewa, zaczęli biesiadować i ucztować, wznosić winem toasty,
radośnie śpiewać i tańczyć.
Spędzając czas na sielskiej zabawie Gruzini zapomnieli o
podziale Ziemi i całym tym zamieszaniu wokół tego. Kiedy ostatnie narody
otrzymały w posiadanie kawałek Ziemi, ucichł ten cały wcześniejszy
zgiełk i zniknęła ogromna kolejka Bóg usłyszał odgłosy wesołych
pieśni i słowa kwiecistych toastów dobiegające spod drzewa, gdzie bawili się Gruzini. Stwórcy zrobiło się żal tych pogodnych,
uśmiechniętych ludzi, gdyż rozdał już wszystkie ziemie a dla nich nie
pozostało już nic. Jednak nagle, twarz Boga radośnie zajaśniała.
Przywołał do siebie Gruzinów i powiedział: kiedy inni tłoczyli się i sprzeczali między sobą wy staliście z boku.
Kiedy inne narody łokciami walczyły o dogodne miejsce w kolejce wy
zachowaliście pogodny nastrój i oddawaliście się ucztowaniu. Wprawdzie,
podzieliłem już cała planetę między inne narody, ale pozostał mi jeszcze
najpiękniejszy zakątek - kipiący zielenią, pełen żyznych pól i
malowniczych gór, w których żyje mnóstwo łownej zwierzyny. Jest to istny
Raj na Ziemi, dlatego postanowiłem zatrzymać go dla siebie, abym miał
gdzie odpoczywać. Nie chcę, aby wasze radosne twarze zalały się łzami
sierot, które wiecznie błąkają się po Świecie w poszukiwaniu miejsca do
życia. Postanowiłem więc, że ten rajski
zakątek stanie się waszym domem. Żyjcie w nim tak szczęśliwie i wesoło
jak to pokazaliście teraz! Odtąd ziemia ta będzie nazywana "Sakartwelo", czyli "Ziemia Kartlów".
O pięknie Gruzji trzeba przekonać się samemu, ale na zachętę kilka zdjęć z Kazbeku:
